ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΤΕΡΑ2

Η Αργοναυτική Εκστρατεία αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς μύθους της αρχαίας Ελλάδας. Η επίσημη ιστορία αναφέρει ότι ο Ιάσονας και οι σύντροφοί του ταξίδεψαν από την Ιωλκό μέχρι την Κολχίδα του Εύξεινου Πόντου για να φέρουν το Χρυσόμαλλο Δέρας.  Τι θα γινόταν όμως αν σας λέγαμε ότι το ταξίδι αυτό δεν περιορίστηκε στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά άνοιξε πανιά για τον Ατλαντικό Ωκεανό, φτάνοντας μέχρι την Αμερική χιλιάδες χρόνια πριν τον Χριστόφορο Κολόμβο; [ 1 , 2 ] Μια ανατρεπτική θεωρία έρχεται να ταράξει τα νερά της ιστοριογραφίας, συνδέοντας τον αρχαιοελληνικό μύθο με την αμερικανική ήπειρο. 🚢 Το Ταξίδι Πέρα από τις Στήλες του Ηρακλέους Σύμφωνα με ερευνητές και εναλλακτικές ιστορικές αναλύσεις, η διαδρομή της επιστροφής των

Η Δυσοίωνη Προφητεία και η Εναλλακτική Είσοδος στο Κάστρο Ιστορικά τεκμήρια που φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο (Μουσείο του Λονδίνου) ρίχνουν νέο φως στις τελευταίες σελίδες της ζωής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από πήλινες πινακίδες που ανακάλυψε ο Γερμανός αρχαιολόγος Rombert Koldewey το 1910 στην περιοχή της Βαβυλώνας. Συγκεκριμένα, το κείμενο «Χρονικό της Αραβίας» που ανήκει στα «Χρονικά της Ελληνιστικής Περιόδου» (BCHP 2) περιγράφει τις δραματικές στιγμές της επιστροφής του Μακεδόνα στρατηλάτη. Όταν ο Αλέξανδρος διέσχισε τον ποταμό Τίγρη με κατεύθυνση τη Βαβυλώνα, δέχτηκε μια σοβαρή προειδοποίηση από τους τοπικούς μάγους. Σύμφωνα με αυτούς, η διέλευση από την κεντρική πύλη της οχυρωμένης πόλης θα σήμαινε τον θάνατό του. Για να αποφευχθεί το κακό ριζικό, εφαρμόστηκε ένα

Από την Αρχαία Κίνα στην Αθήνα και τη Σπάρτη: Οι πρώτες μορφές ποδοσφαίρου Η επιθυμία του ανθρώπου να αλληλεπιδρά με μια μπάλα χρησιμοποιώντας τα πόδια του δεν αποτελεί σύγχρονη ανακάλυψη, καθώς οι ρίζες των ομαδικών αυτών αθλημάτων χάνονται στα βάθη των αιώνων. Οι ιστορικές καταγραφές αποδεικνύουν ότι παρόμοιες δραστηριότητες υπήρχαν σε μεγάλους πολιτισμούς της αρχαιότητας, λειτουργώντας ως μέσο ψυχαγωγίας αλλά και ως σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση. [ 1 , 2 ] Το κινεζικό Cuju: Η παλαιότερη καταγεγραμμένη μορφή Η πρώτη επίσημα τεκμηριωμένη αναφορά έρχεται από την Αρχαία Κίνα. Το άθλημα ονομαζόταν Cuju (που μεταφράζεται κυριολεκτικά ως «κλοτσώ την μπάλα»). Οι παίκτες χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά

Πίσω από τα μεγάλα φιλοσοφικά κείμενα και τα ηρωικά κατορθώματα της αρχαιότητας, κρύβεται μια άλλη, άγνωστη καθημερινότητα. Οι χιλιάδες προσωπικές επιστολές που διασώθηκαν στο πέρασμα των αιώνων μάς αποκαλύπτουν τις πραγματικές έγνοιες των απλών ανθρώπων της εποχής. Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας την αρχαία Ελλάδα, το μυαλό μας πηγαίνει συνήθως στα μάρμαρα, τις τραγωδίες, τους φιλοσόφους και τους πολέμους. Οι αρχαίοι Έλληνες, όμως, ήταν και άνθρωποι της καθημερινής γραφής. Το βιβλίο “Ζωή και Επιστολές στον Αρχαίο Ελληνικό Κόσμο” του

Πίσω από τη δόξα και τα μνημεία της αρχαίας Αμφίπολης κρύβεται ένα θαυμαστό επίτευγμα της μηχανικής που εξασφάλισε την επιβίωση και την ακμή της για αιώνες. Μια διεθνής επιστημονική ομάδα φέρνει πλέον στο φως τα “αόρατα” δίκτυα που διοχέτευαν το πολύτιμο αγαθό του νερού στην πόλη, αποκαλύπτοντας τα μυστικά μιας υποδομής που άντεξε στον χρόνο. Η ανακάλυψη αυτή δεν προσφέρει μόνο γνώσεις για την υδροδότηση, αλλά αναδεικνύει την πρωτοποριακή τεχνογνωσία των αρχαίων Ελλήνων στον έλεγχο των

Μια σπουδαία αρχαιολογική και φιλοσοφική ανακάλυψη έρχεται στο φως, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο τη σκέψη ενός από τους πιο αινιγματικούς στοχαστές. Ένας πάπυρος δύο χιλιάδων ετών, που εντοπίστηκε στα αρχεία του Καΐρου, αποκαλύπτει άγνωστους στίχους του Εμπεδοκλή, προσφέροντας νέα δεδομένα για το έργο του. Η ανακάλυψη αυτή επιτρέπει στους μελετητές να προσεγγίσουν άμεσα τη φιλοσοφία του, ξεφεύγοντας από τους περιορισμούς των έμμεσων πηγών και των

Ένα μικρό κεραμικό θραύσμα, που ανακαλύφθηκε σε οικισμό κοντά στην Ακρόπολη, αποκαλύπτει μια μοναδική εικονιστική σκηνή που υποδηλώνει μια τελετή επίκλησης βροχής, ρίχνοντας νέο φως στις θρησκευτικές πεποιθήσεις και την εικονογραφία της ελληνικής Εποχής του Χαλκού. Το κομμάτι του αγγείου, μόλις 8% του σκεύους, που βρέθηκε στην Αθήνας, έχει γίνει το θεμελιακό στοιχείο για την κατανόηση της μυκηναϊκής πνευματικής ζωής. Χρονολογούμενο τον 14ο αιώνα π.Χ., αυτό το θραύσμα κυπέλλου ή κύλικα (κύλιξ), διατηρεί τα

Στην αρχαία Ελλάδα, πριν τη διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου, οι ναυτικοί προκειμένου να αποφύγουν τον γύρο της Πελοποννήσου, κατέφευγαν στη μέθοδο της διόλκησης. Δηλαδή της ρυμούλκησης των πλοίων στο στενό τμήμα γης του ισθμού, με τη βοήθεια κορμών δέντρων. Η διαδικασία αυτή ήταν κουραστική και χρονοβόρα. Οι ναυτικοί όμως την προτιμούσαν, καθώς ο περίπλους της Πελοποννήσου απαιτούσε περισσότερο χρόνο. Υπήρχε όμως και άλλος λόγος. Η Κόρινθος

Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα οινοπωλείο 1.600 ετών που καταστράφηκε και εγκαταλείφθηκε, έπειτα από ένα “ξαφνικό γεγονός”, πιθανότατα σεισμό, αφήνοντας πίσω του σπασμένα αγγεία και 60 νομίσματα διάσπαρτα, σύμφωνα με νέα έρευνα. Το κατάστημα λειτουργούσε την εποχή που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήλεγχε την Ελλάδα, στην αρχαία Σικυών, η οποία βρίσκεται στη βόρεια ακτή της Πελοποννήσου, στην Δυτική Κορινθία. Μέσα στο οινοπωλείο, οι αρχαιολόγοι βρήκαν

Οι πιο βασανισμένοι σκλάβοι της εποχής, εκείνοι πού εργάζονταν στα μεταλλεία του Λαυρίου Πριν από το 73 π.Χ. και τη μέρα που ο Σπάρτακος θα βάδιζε εναντίον της Ρώμης με τον πιο απροσδόκητο στρατό της εποχής, στην αρχαία Ελλάδα θα σημειώνονταν δύο μεγάλες εξεγέρσεις δούλων. Ήταν τόσο μεμονωμένα όμως αυτά τα περιστατικά μέσα σε αυτήν την πολυετή ιστορία της σκλαβιάς, που θα ήταν σχεδόν ύβρις να

Στα πολλαπλά καθήκοντα της γυναίκας ανήκε το πλύσιμο και η περιποίηση των ικρασμάτων και των ενδυμάτων. Το πλύσιμο γινόταν κατά το δυνατόν στη θάλασσα ή σε ένα κοντινό ποτάμι, όπου γι’ αυτό το σκοπό φτιαγμένα ειδικά βαθουλώματα ή φυσικές εγκαταστάσεις αντικαθιστούσαν τη συνηθισμένη στο σπίτι σκάφη μπουγάδας, την οποία αναγνωρίζουμε στις εικόνες των αγγείων. Είναι σχετικά σπάνιες οι παραστάσεις γυναικών κατά το πλύσιμο των ρούχων, που μας έχουν παραδοθεί. Μια από τις λίγες παραστάσεις που διασώθηκαν, προέρχεται από το χέρι του γνωστού

 Αρκετούς αιώνες πριν, στα χρόνια της Αρχαίας Ελλάδας, η Πυθία ήταν ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα που κάθε μεγάλη προσωπικότητας της εποχής συμβουλευόταν για τις κινήσεις της. Ακόμα και ο Μέγας Αλέξανδρος πριν από την εκστρατεία του ζήτησε να ακούσει τους χρησμούς της. Είναι γνωστό, ότι οι προφητείες της είχαν πάντα διπλή σημασία, όμως εξίσου γνωστό είναι σύμφωνα με τα αρχαία κείμενα, ότι επαληθεύονταν. Φαίνεται όμως ότι η Πυθία έκανε έναν

 Απαγορεύεται σ’όποιον έχει εκδώσει τόν εαυτό του σάν πόρνη ή έχει προαγάγει σέ πορνεία κορίτσι ή αγόρι να είναι Σύμβουλος τής Πολιτείας. (Αισχίνης Κατά Τιμάρχ. 5,2). Παρά τά περί τού αντιθέτου λεγόμενα καί γραφόμενα ακόμη καί διδασκόμενα σέ πανεπιστημιακές σχολές τής Δύσεως ότι δήθεν οι ελευθεριάζουσες καί ομοφυλοφιλικές σχέσεις ήταν όχι μόνο νομικώς επιτρεπτές, αλλά περίπου θεσμός στην πολιτεία τών Αθηναίων, τούτο διαψεύδεται πανηγυρικώς καί αμαχήτως από τό ίδιο το

Ο αρχαίος Ελληνικός μύθος θεωρείται ότι εμπεριέχει την πρώτη αναφορά σε χρήση βιολογικών όπλων που συναντάμε στη δυτική λογοτεχνία. Όταν ο Ηρακλής έκοψε και το τελευταίο, αθάνατο, κεφάλι της Λερναίας Ύδρας, το πήρε και το έθαψε βαθιά στη Γη, τοποθετώντας επάνω του έναν βράχο. Ύστερα βούτηξε τα βέλη του στη δηλητηριώδη χολή του τέρατος, κάνοντάς τα θανατηφόρα. Ο μύθος, λένε οι ειδικοί, εμπεριέχει πάντα μια δόση

Η Αλφιτώ, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν μια διάσημη γριά στις λαϊκές συνοικίες των Αθηνών, επρόκειτο για μια δύσμορφη γυναίκα, όπως η Λάμια και η Μορμώ, με την αναφορά της οποίας οι μητέρες εκφόβιζαν τα άτακτα παιδιά. Εικάζεται ότι επρόκειτο για ιστορικό πρόσωπο, πολύ άσχημη γυναίκα ή γριά, η οποία, αντί να χρησιμοποιεί το συνηθισμένο ψιμύθιο (πούδρα) των γυναικών, πασπάλιζε το πρόσωπό της με αλεύρι από κριθάρι (άλφιτα) για να φαίνεται άσπρο και όμορφο και η ίδια να

Την ανάπτυξη της μικροτεχνολογίας κατά τη Μυκηναϊκή περίοδο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αποτυπώνονται σύμβολα σε επιφάνειες μεγέθους φακής, κατέδειξε η μελέτη ενός μικρού ειδωλίου, του μοναδικού που έχει βρεθεί....έως σήμερα με χαραγμένα πάνω του σύμβολα της Γραμμικής Β’. Πρόκειται για ένα χάλκινο μικρό ταυροειδές ειδώλιο, που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου και τοποθετείται χρονικά στη Μυκηναϊκή περίοδο. Το ειδώλιο ανακαλύφθηκε το 1903 στην Αγία Τριάδα, κοντά στην πλατεία των

Η Ελληνική πόλη κράτος μεταξύ των άλλων διευκολύνσεων που παρείχε στο σώμα των πολιτών συμπεριλαμβάνονταν και η δωρεάν παροχή ιατρικής περίθαλψης. Δημόσιοι γιατροί αμείβονταν από τις τοπικές κυβερνήσεις συνήθως σε ετήσια βάση με σκοπό να προσφέρουν τις απαιτούμενες ιατρικές θεραπείες στους κατά περίπτωση ασθενείς. Η παροχή της δημόσιας ιατρικής πρόνοιας θεωρούνταν ως κάτι δεδομένο για τους νομοθέτες. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει αποδεικτικό στοιχείο πως οφείλεται στο νομοθετικό έργο του Σόλωνα, γεγονός που συνηγορεί στην αρχαιότερη θέσπιση του θεσμού. Οι γιατροί αναφέρονται από

Οι διατροφικές συνήθειες στην αρχαιότητα προφανώς δεν ήταν ίδιες με τις σημερινές. Μπαίνουμε λοιπόν στα «Μαγειρεία των αρχαίων» με την καθοδήγηση της δημοσιογράφου Μαρίας Θερμού και αυτή τη φορά γνωρίζουμε καλύτερα τον τρόπο που αξιοποιούσαν το γάλα. Το γάλα δεν βρίσκεται στις συνταγές μαγειρικής τους και απ’ ότι δείχνουν οι αρχαίες πηγές καταναλωνόταν κυρίως από τους ανθρώπους της υπαίθρου και όχι των πόλεων. Η χρήση του λοιπόν εντοπιζόταν στην παρασκευή τυριού το οποίο οι αρχαίοι

 Οι αρχαιολόγοι έχουν “ακούσει” ένα αρχαίο ελληνικό ναό – και η έρευνα θα μπορούσε να ρίξει νέο φως στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν κάποτε τμήματα του χώρου η χρήση των οποίων παραμένει μυστήριο.  Κι όταν λέμε έχουν «ακούσει», εννοούμε μια εξέταση της ακουστικής του χώρου. Συνήθως, οι έρευνες ιστορικών χώρων έχουν βασιστεί σε ό,τι μπορούν να δουν οι αρχαιολόγοι. Αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέες τεχνικές, που επιτρέπουν στους ερευνητές να τους

Η Λυκόσουρα ήταν αρχαία αρκαδική πόλη. Ιδρύθηκε από τον Λυκάονα πρώτο βασιλιά των Αρκάδων και γιο του Πελασγού και ήταν η πρωτεύουσα των Αρκάδων μέχρι ο Κλείτωρ να την μεταφέρει στον Κλείτορα.  Θεωρούταν η ιερότερη και παλιότερη πόλη της Αρκαδίας, μάλιστα όπως αναφέρει ο Παυσανίας ήταν η πρώτη πόλη που είδε ο ήλιος, παλαιότερη όλων των