Εν Αθήναις...τα στούκας
Ήταν μαγκιά στα χρόνια της αθωότητας να έβγαζες μπροστά στην παρέα και να άναβες κανένα Τέλειο του Καρέλια....άφιλτρο...το ρούφαγες και ξέχναγες το επίθετό σου... Φύσαγες τον καπνό και ο απέναντί σου άρχισε να βήχει σαν χτικιάρης. Και για την βρώμα στο στόμα χτύπαγες μια ΜΕΖ...εκείνες τις μικροσκοπικές μέντες. Είχες ένα κύρος όμως ρε αδερφέ με το άφιλτρο....