Κάπελα! Πιάσε τέσσερα γυαλιά καθαρά και μισή οκά
Κρασί, σε νοιώθω μέσα μου Και η δύναμί μου ανάφτει Μεσ' στις χρυσές τις σπίθες σου Βλέπω το Νου που αστράφτει. Η σκέψι εγεννήθηκε σε ουράνια μεθύσια Μόνο όποιος τρικλίζει περπατάει ίσια... «Χαρά Θεού το ταβερνάκι αυτή την εποχή. Προ πάντων