Αν ο Πειραιάς είναι η καρδιά του λιμανιού, τότε η Τρούμπα ήταν κάποτε η… σκοτεινή πλευρά της Σελήνης του. Όχι γιατί δεν είχε φως –είχε μπόλικες νέον επιγραφές και κόκκινα φανάρια– αλλά γιατί εκεί έβρισκες μια άλλη Ελλάδα, πιο ωμή, πιο καπνισμένη, πιο… «βιωματική».
Μέχρι τα μέσα του ’60, η Τρούμπα δεν ήταν απλώς μια γειτονιά – ήταν εμπειρία. Είχε πάνω από εκατό μαγαζιά που δεν ήξερες αν μπήκες για να πιεις ποτό, να δεις μουσική παράσταση ή να αναθεωρήσεις τη ζωή σου. Λένε πως ακόμα και η Αστυνομία Ηθών, όταν έμπαινε για έλεγχο, έβγαινε μεθυσμένη και χρεωμένη. Και πού να μην είχαν και την ταμπέλα









