Εν Αθήναις....τύποι παλιοί
θυμούνται τον Δελαπατρίδη με το φράκο που σουλατσάριζε στο Σύνταγμα.
Αρχηγός κόμματος δήλωνε...
Υπήρχαν πολλοί όμως...
Ξεκινώντας από τους επαίτες ήταν ο Σακουλές παρατσούκλι φυσικά λόγω
της σακούλας που είχε κρεμασμένη στον ώμο.
Γελούσαν μαζί του τον πειράζανε και αυτός τους την έλεγε...
"Ντροπή ρε τόσες χιλιάδες Αθηναίοι να μην μπορείτε να ζήσετε ένα τεμπέλη..."
"Δώστε καμμιά δεκάρα βρε..."
Οι πλανόδιοι....όπως ο "Μπούζι ο Κρύος" που τα καλοκαίρια πουλούσε
ένα κρύο ρόφημα αγνώστου προέλευσης μέσα από ένα σαμοβάρι
και φώναζε..."κρύο είναι μπούζιιιι"...τον χειμώνα έβαζε σαλέπι στο σαμοβάρι
ζεστό αλλά το μπούζι του είχε μείνει.
Ο Κλεάνθης ο ποιητής που απήγγειλε τα ποιήματά του
και σαν επίθετο δήλωνε το Αγαλματίδης λόγω των σπουδών του στην
γλυπτική εις Παρισίους όπως έλεγε.
Ο Μπουρδούσης άστεγος επαίτης στο Κέντρο της Αθήνας
που πέθανε κυριολεκτικά στην ψάθα που λέει ο λαός.
Ο πενηνταράκιας που έπαιρνε μόνο πενηντάλεπτα για ελεημοσύνη
και αν του έδινες δραχμή σου έδινε ρέστα.
Ο ναύαρχος με μια παλιά στολή με γόνδολα καπέλο...
Ο στρατηγός με στολή και αυτός από το Μοναστηράκι
φορτωμένη με παράσημα που σουλατσάριζαν στους Κεντρικούς δρόμους
καμαρωτοί.
Στις ημέρες μας σπάνια θα συναντήσεις γραφικούς τύπους στην Αθήνα να περιφέρονται και ο λόγος είναι απλός...τους έχουν αντικαταστήσει αρκετοί βουλευτές.
Από το Πίσω στα παλιά
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου