Ο Χρόνος στην Αστροφυσική και στη Θεολογία
Ερρίπης Κωνσταντίνος
Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω. Κανένας ποτέ δεν έγινε νεώτερος. Κανένας δεν γλύτωσε το θάνατο. Χρόνος, ο καταλύτης των πάντων. Χρόνος, ο θεός του κόσμου τούτου, είναι ο
Κρόνος των αρχαίων ημών προγόνων
Και όμως.
Το βασίλειο του Κρόνου καταλύθηκε από τον Δία.
Το βασίλειο του χρόνου καταλύθηκε από τον Αϊνστάϊν με την θεωρία της σχετικότητας.
Οι έννοιες είναι ασύλληπτες στον κοινό νου:
«Ένα σωμάτιο που κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός (σωμάτιο FTL = Faster Than Light), κινείται προς το παρελθόν»
«Αρνητική ενέργεια προς το παρελθόν σε ένα σύστημα είναι θετική ενέργεια κινούμενη προς το μέλλον για ένα άλλο»
(«Χρόνος, οδηγός για ταξιδιώτες» Cliffort A. Pickover)
Συνεπώς:
– Τίποτε δεν ισχύει σε απόλυτο βαθμό. Τίποτε δεν είναι απόλυτο παρά μόνο ο Θεός, η αρχή των όντων.
– Το χρόνο δεν πρέπει να τον φοβάται κανείς ούτε όμως και να τον υποτιμά αλλά να τον μάχεται.
– Η φύση όλη αντιμετωπίζει τον θάνατο με παρρησία και τόλμη που υποδηλώνει ότι πιστεύει στη συνέχιση της ζωής και πέραν του τάφου.
– Κανένας εν τούτοις δεν μας έχει διαβεβαιώσει, ότι η ζωή θα συνεχισθεί μετά θάνατο με την ίδια μορφή που υπάρχει σήμερα. Θα πρέπει λοιπόν να βιώνουμε το κάθε τι στον ύψιστο βαθμό, αφού δεν θα το ξαναζήσουμε. Να μη ξεχνάμε ότι τίποτε δεν επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο όπως και πρότερον.
– Δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο αλλά η αίσθηση του επικειμένου τέλους μας θα πρέπει να χρωματίζει τη ζωή μας και να την κοσμεί με αγάπη, καλωσύνη, σεβασμό, μεταμέλεια, συγνώμη.
Στο ίδιο τραίνο ταξιδεύουμε όλοι και ποτέ δεν θα ξαναϊδωθούμε, τουλάχιστον υπό αυτή τη μορφή.
Προς τι τόση κακία!
Πηγή: synodoiporia.gr
Από το diakonima
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου