ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΤΕΡΑ2

Της Έλλης Αυξεντίου Το Λονδίνο ματώνει για άλλη μια φορά σε τρία διαφορετικά σημεία. Ο τρόμος βασιλεύει και πνίγει ολάκερη την Ευρώπη, τη στιγμή που η ίδια αυτοκαταστρέφεται. Ένα κλειστό λευκό φορτηγάκι, πέφτει πάνω σε πεζούς και αυτόπτοι μάρτυρες βλέπουν τραύματιες από μαχαίρια και τρεις με κομμένους τους λαιμούς. Μέχρι αυτή τη στιγμή, οι τραυματίες είναι δεκάδες και

Βρε μπαγάσηδες Κυβερνητικοί αλλά και πλείστοι αντιπολιτευόμενοι αυτή είναι η κρυφή επιθυμίας σας; Να γυρίσουμε στα χρόνια τα παλιά.

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης Μετά τους αρχαίους Έλληνες, τώρα οι Τούρκοι διεκδικούν και μάλιστα με επιστημονικές αξιώσεις και τις… μούμιες της αρχαίας Αιγύπτου. Μάλιστα!

Μεγάλη Βρετανία, Δυτικό Γιορκσάιρ, Πόντεφρακτ, αριθμός 30 της Ίστ Ντράιβ. Εκεί βρίσκεται ένα κλασικό βρετανικό σπίτι, λίγο μουντό και ελαφρώς καταθλιπτικό στην όψη. Φτιαγμένο με την χαρακτηριστική αρχιτεκτονική της βρετανικής επαρχίας, με ένα μπορντό χρώμα στα τούβλα που του δίνει μία εσάνς αποκρυφισμού και σκοταδιού. Σαν να σε προϊδεάζει πως κάποιες μυστήριες καταστάσεις το έχουν…

Γύρω από τους καθρέφτες υπάρχει ένα συγκεκριμένο μυστήριο, που δημιουργεί μία μαγεία, γεννάει μύθους και θρύλους, σχηματίζει πεποιθήσεις και προκαταλήψεις. Μεταξύ άλλων, οι καθρέφτες θεωρούνται «εργαλεία του διαβόλου», «παγίδες» της ψυχής, πρόαγγελοι γεγονότων, πύλες προς μία άλλη διάσταση και πηγή κακοτυχίας. Ποιες είναι, όμως, αυτές οι πεποιθήσεις, οι μύθοι και οι προκαταλήψεις και από πού

Ο Πόλεμος των Εξι Ημερών (ή Πόλεμος του Ιουνίου) υπήρξε ο τρίτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος και διεξήχθη μεταξύ 5ης και 10ης Ιουνίου 1967. Εμπόλεμοι υπήρξαν το Ισραήλ, από τη μια πλευρά, και η Αίγυπτος (ή επισήμως Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία), η Ιορδανία και η Συρία. Η σύγκρουση έληξε με ολοκληρωτική και ταχύτατη νίκη του Ισραήλ, ενώ οι συνέπειες του πολέμου υπήρξαν εξαιρετικά βαρυσήμαντες και

Βασικό χαρακτηριστικό του Σωκράτη -ο οποίος πριν ασχοληθεί με τη φιλοσο­φία διδάχθηκε την τέχνη του λιθοξόου, που ασκούσε ο πατέρας του Σωφρονίσκος- ήταν η διάθεση του να μην αφήνει τίποτε ανεξέταστο, να μη θεωρεί τίποτε δεδομένο αλλά πάντοτε να επιζητεί να ελέγχει το καθετί, όσο προφανές και αν φαινόταν αυτό. Η στάση του αυτή απέναντι στα πράγ­ματα τον έκανε να ξεχωρίζει από τους συνανθρώπους του. Κάποτε, μάλιστα, το Μαντείο των Δελφών, όταν ρωτή­θηκε σχετικά, αποφάνθηκε ότι