Ήταν το 845 μ.Χ. όταν το Παρίσι, πολύ μακριά ακόμη από τη μετέπειτα λάμψη και ακτινοβολία του, βρέθηκε αντιμέτωπο με έναν από τους πιο φοβερούς εχθρούς του Μεσαίωνα: τους Βίκινγκς. Επικεφαλής τους, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο θρυλικός Ράγκναρ Λόντμπροκ, μια μορφή που στέκεται διαρκώς στο μεταίχμιο ανάμεσα στον θρύλο και την ιστορία.
Οι Σκανδιναβοί επιδρομείς, με στόλο περίπου 120 πλοίων και χιλιάδες πολεμιστές, ανέβηκαν τον Σηκουάνα και έφτασαν ως την καρδιά του βασιλείου των Φράγκων. Για τους κατοίκους του
Παρισιού, η εικόνα θα πρέπει να ήταν εφιαλτική: πάνοπλοι πολεμιστές από τον Βορρά, αμείλικτοι και αποφασισμένοι, λεηλατούσαν οικισμούς και σκόρπιζαν τον τρόμο στο πέρασμά τους.Ο βασιλιάς των Φράγκων, Κάρολος ο Φαλακρός, αντιλήφθηκε γρήγορα ότι μια άμεση στρατιωτική αναμέτρηση δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Έτσι επέλεξε μια λύση ταπεινωτική, αλλά αποτελεσματική: πλήρωσε τους εισβολείς για να αποχωρήσουν. Το ποσό ήταν τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής — περίπου τρεις τόνοι ασήμι — και καταγράφηκε ως ένα από τα πιο εντυπωσιακά λύτρα του Μεσαίωνα.
Η εξέλιξη αυτή έσωσε το Παρίσι από ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή, άφησε όμως και ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Οι Βίκινγκς είδαν στην πράξη ότι οι μεγάλες πόλεις της Δυτικής Ευρώπης μπορούσαν να λυγίσουν μπροστά στην πίεσή τους. Οι επιδρομές τους θα συνεχίζονταν για χρόνια, επηρεάζοντας βαθιά την πολιτική και στρατιωτική ιστορία της Ευρώπης.
Όσο για τον Ράγκναρ Λόντμπροκ, παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο γοητευτικές και αινιγματικές μορφές της μεσαιωνικής παράδοσης. Για κάποιους υπήρξε πραγματικό ιστορικό πρόσωπο, για άλλους ένας ήρωας που γεννήθηκε από τη σύνθεση πολλών διαφορετικών αφηγήσεων. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, το όνομά του έμεινε δεμένο με τη δύναμη, τον φόβο και τη θρυλική εποχή των Βίκινγκς.
Από το newsbeast
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου