Η Νομική Σχολή της Αθήνας γίνεται, στις 21 Φεβρουαρίου 1973, σκηνικό μιας από τις πρώτες μαζικές, οργανωμένες πράξεις αντίστασης απέναντι στη χούντα των Συνταγματαρχών.
Χιλιάδες φοιτητές προχωρούν σε κατάληψη, με αιτήματα τις δημοκρατικές ελευθερίες και την κατάργηση των μέτρων που έπνιγαν το πανεπιστήμιο, ενώ από την ταράτσα της σχολής απευθύνουν κάλεσμα στον κόσμο της πόλης να σταθεί στο πλευρό τους. Η εικόνα της «ταράτσας» μετατρέπεται σε σύμβολο, και η κινητοποίηση αποκτά βάρος που ξεπερνά τα στενά όρια μιας
φοιτητικής διαμαρτυρίας.Η στάση των πανεπιστημιακών Αρχών ξεχωρίζει για τα δεδομένα της εποχής, καθώς αποφεύγουν να ζητήσουν άμεση επέμβαση της αστυνομίας, δίνοντας χώρο στους φοιτητές να εκφράσουν τις διεκδικήσεις τους. Γρήγορα, η κατάληψη βρίσκει απήχηση και εκτός αμφιθεάτρων: πολιτικοί, άνθρωποι των γραμμάτων, νομικοί και ακόμη και στρατηγοί εν αποστρατεία εκδηλώνουν στήριξη, ένδειξη ότι η κοινωνική νομιμοποίηση του καθεστώτος έχει αρχίσει να ραγίζει.
Το βράδυ της επόμενης ημέρας, οι φοιτητές ξεκινούν να αποχωρούν, υπό την προστασία χιλιάδων διαδηλωτών που έχουν γεμίσει τους γύρω δρόμους. Η ένταση, ωστόσο, δεν αργεί να ξεφύγει: σημειώνονται βίαιες συγκρούσεις με αστυνομικές δυνάμεις και παρακρατικούς, με τραυματισμούς και συλλήψεις, γεγονός που αφήνει πίσω του ένα σαφές μήνυμα για τα όρια ανοχής της δικτατορίας.
Η κατάληψη της Νομικής λειτουργεί ως πρόβα δύναμης και αυτοπεποίθησης για το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Λίγους μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του 1973, η δυναμική αυτή θα μεταφερθεί στο Πολυτεχνείο, όπου η σύγκρουση με το καθεστώς θα πάρει χαρακτήρα μαζικής εξέγερσης και θα επιταχύνει τη φθορά της χούντας.
Από το newsbeast
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου