Εχει περάσει σχεδόν μισός αιώνας από εκείνο το απόγευμα που ένας νέος υπαξιωματικός ξεχνούσε να βγάλει τα άρβυλά του πριν ξεκινήσει για μια, κατά τα φαινόμενα, συνηθισμένη παρακολούθηση.
Επρόκειτο να ακολουθήσει μια γυναίκα την οποία, εκείνη την περίοδο, συναντούσε -ως παντρεμένος- κρυφά ένας από τους πλέον φιλόδοξους αξιωματικούς του στρατού. Οταν αυτή γύρισε πίσω στον σύντροφό της, ανέφερε το περίεργο περιστατικό, σημειώνοντας ότι ο άνθρωπος που την παρακολουθούσε ήταν μάλλον
στρατιωτικός διότι κάτω από τα πολιτικά φορούσε αρβύλες. Εξοργισμένος, ο σύντροφος της… παθούσας, αντιλαμβάνεται τι είχε συμβεί, καλεί επί τόπου στο τηλέφωνο τον ηθικό αυτουργό και τον βρίζει σκαιότατα.Στη μια γραμμή του τηλεφώνου ήταν ο, τότε ταγματάρχης και μετέπειτα πραξικοπηματίας Γεώργιος Παπαδόπουλος και στην άλλη το δεξί χέρι του για όλες τις «βρώμικες δουλειές» της χούντας, ο Δημήτρης Ιωαννίδης. Η γυναίκα δεν ήταν άλλη από τη μέλλουσα σύζυγο του Παπαδόπουλου, νεαρή και φιλόδοξη υπάλληλο της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού τότε, τη Δέσποινα Γάσπαρη. Η σύζυγος του πραξικοπηματία είχε παραλληλίσει τη φιλία μεταξύ των δύο ανδρών με εκείνη μεταξύ του Δάμωνος και του Φιντία. Ωστόσο, όπως φαίνεται από τα γεγονότα, η φιλία μεταξύ συνωμοτών είναι περιττή πολυτέλεια.
Ο Παπαδόπουλος πέθανε το 1999 και ο βαριά άρρωστος Ιωαννίδης, ένας εκ των δύο τελευταίων κρατουμένων για τα εγκλήματα της Επταετίας (ο άλλος είναι ο Νίκος Ντερτιλής), ζητεί, ύστερα από 34 χρόνια φυλάκισης, να πεθάνει έξω από το κελί του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου