Το Άγνωστο Μήνυμα του Ιησού!..

Είναι, άραγε, αλήθεια ότι, όπως λέει ο συγγραφέας Ανρί Λοβενμπρούκ μέσα στο βιβλίο του: «Η διαθήκη των αιώνων», το τελευταίο μήνυμα του Θεανθρώπου προς την ανθρωπότητα είναι ότι είμαστε μόνοι στον κόσμο; «Δεν ξέρω... Όλα μου φαίνονται αλλόκοτα», λέει ο συγγραφέας. «Στη χειρό­τερη περίπτωση αυτή η ιστορία μπορεί να είναι ψεύτικη. Μια ιστορία, όμως, που απασχόλησε τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και τον Άλμπρεχτ Ντίρερ, για την οποία σήμερα ενδιαφέρεται η λέσχη Μπίλντερμπεργκ …» (!!)

ΦΥΣΙΚΑ και θα διάβαζα το βιβλίο «Η διαθήκη των αιώνων», που έγραψε ο συγγραφέας Ανρί Λοβενμπρούκ, απ΄τα Εκδόσεις «Σύγχρονοι Ορίζοντες», μετά από τόση –και ανελέητη, θα έλεγα - τηλεοπτική διαφήμιση, από μεγάλους τηλεοπτικούς διαύλους.. Κι αυτό γιατί, μεταξύ μας, όχι γιατί δεν φοβήθηκα από το τελευταίο μήνυμα του Ιησού προς τον κόσμο (έτσι κι αλλιώς όλοι οι πιστοί είναι θεοφοβούμενοι), αλλά για να μάθω ποιες άλλες πληροφορίες έρχονται στο φως της δημοσιότητας για την ζωή και το έργο του Θεανθρώπου. Ενός ανθρώπου για τον οποίον και η ταπεινότητά μου «ξόδεψε» ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής του για να συγγράφει έργα που έχουν να κάνουν με ό,τι ωραιότερο πέρασε πάνω στη ρημάδα αυτή γη, όπως ήταν ο Ιησούς Χριστός.
«Στην Πέτρα του Ιορδάνη, λοιπόν, είναι γραμμένο το κρυφό μήνυμα του Ιησού;»
«Δεν ξέρω... Όλα μου φαίνονται αλλόκοτα. Στη χειρό­τερη περίπτωση αυτή η ιστορία μπορεί να είναι ψεύτικη. Μια ιστορία, όμως, που απασχόλησε τον Λεονάρντο ντα Βίντσι και τον Άλμπρεχτ Ντίρερ, για την οποία σήμερα ενδιαφέρεται η λέσχη Μπίλντερμπεργκ και μία οργάνωση φανατικών χριστιανών του Βατικανού, είναι πάντα μια ιστορία που αξίζει να γίνει γνωστή και να αποκαλυφθεί. Και μην ξεχνάς ότι ίσως είναι αληθινή».
«Μα ακριβώς γι' αυτό ανησυχώ! Ένα μυστικό μήνυμα του Ιησού! Κρυπτογραφημένο, κρυμμένο επί δύο χιλιάδες χρόνια. Πιστεύεις πραγματικά ότι μπορούμε να το ερευ­νήσουμε εμείς;»
► Βρέθηκε; Αποκρυπτογραφήθηκε; Ποιο είναι το τελευταίο μήνυμα του Χριστού προς την ανθρωπότητα;
► Είμαστε σήμερα έτοιμοι να το δεχθούμε;
► Η κορυφαία πρόκληση σε ένα ιστορικό, θρησκευτικό και φιλοσοφικό θρίλερ που συναρπάζει!

Αυτά διάβαζα στο οπισθόφυλλο του παραπάνω βιβλίου και αφου το αγόρασα, έσπευσα αμέσως να πληροφορηθώ ποιος ήταν ο συγγραφέας του.
Ο Ανρί Λοβενμπρούκ γεννήθηκε στο Παρίσι. Γιος καθηγητών, κληρονόμησε από τους γονείς του το πάθος για την αγγλοσαξονική κουλτούρα. Ακολουθώντας θεωρητική κα­τεύθυνση, σπούδασε αμερικανική και αγγλική λογοτεχνία στη Σορβόνη. Εκεί ερωτεύτηκε μια Βρετανίδα από το Λονδίνο, με την οποία ζει μέχρι σήμερα, κοντά στο Canterbury της Αγγλίας
Από τον εκδοτικό οίκο Bragelonne έχουν κυκλοφορήσει δύο τριλογίες του. Η δεύτερη από αυτές, La Moira, γνωρίζει μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία (έχουν πουληθεί περισσότερα από 300.000 αντίτυπα) και εκδόθηκε σε δώδεκα χώρες. Η Διαθήκη των Αιώνων κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Flammarion και γνώρισε ανά­λογη με τις τριλογίες του υποδοχή από κριτι­κούς και αναγνωστικό κοινό, ενώ εκδίδεται ήδη και κυκλοφορεί σε επτά χώρες.

ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ.  Ο συγγραφέας μας θέλησε να γράψει ένα βιβλίο, που έκανε κι αυτό «πάταγο», όπως θάλεγαν οι φίλοι μας που αρέσκονται να χρησιμοποιούν καθημερινό λεξιλόγιο, αν και η λέξη πάταγος είναι καθαρόαιμη ελληνική, απ’ το πατάσσω = δημιουργώ θόρυβο, κρότο (1)
Για να δούμε, τώρα, τι γράφει ο Ανρί Λοβενμπρούκ σ’ ένα σημείο του βιβλίου και τι καταγγέλλει ο συγγραφέας για τα οποία φέρει ο ίδιος την ευθύνη των λεγομένων του:

«…Ξαναβρέθηκα μονάχος. Μόνος απέναντι στη λύση του αι­νίγματος. Ήθελα τόσο πολύ να είναι κι η Σοφί εδώ. Αλλά έπρεπε να το κάνω χωρίς εκείνην. Και για κείνην.
Tα ερείσματα για να κρατηθώ στη ζωή βρίσκονταν εδώ. Μέσα σ' αυτή την πινακίδα. Μπροστά μου. Αυτό το μήνυμα, που ζητούσε μόνο να μεταφραστεί. Αυτό το μήνυμα, που ο Τύπος δεν είχε αντιληφθεί την ύπαρξη του. Αυτό το μήνυμα, που οι εχθροί μας δεν είχαν μπορέσει να το αποκρυπτογραφήσoυv. Γιατί τα δυο κομμάτια του παζλ συνέχιζαν πάντα να είναι χωριστά. Απέμενε να το συναρμολογήσω. Σήκωσα το κεφάλι, πλησίασα την καρέκλα πιο κοντά στο γραφείο και ξανάρχισα τη μετατόπιση των γραμμάτων. Το μήνυμα μου ανήκε δικαιωματικά. Ήταν η κληρονομιά που μου άφηναν η Σοφί και ο πατέρας μου.
Συνέχιζα να μετατοπίζω τα γράμματα. Το τρίτο. Το τέ­ταρτο. Σιγά σιγά, το μήνυμα έπαιρνε μορφή μπροστά στα μά­τια μου. Μια λέξη, κι ύστερα άλλη μια. Μια απλή φράση στα ελληνικά. Ίσως, ηλικίας δυο χιλιάδων ετών. Το μήνυμα του Χριστού στην ανθρωπότητα.
Το ευαγγέλιο του.
Η διδασκαλία, που οι σύγχρονοι του δεν ήταν άξιοι να δε­χτούν. Κι εμείς, σήμερα; Ήμασταν άξιοι επιτέλους να ακού­σουμε αυτό που θέλησε να μας αποκαλύψει Εκείνος; Είχαμε εξελιχθεί σ' αυτά τα δυο χιλιάδες χρόνια; Πού ήταν η πρόο­δος μας; στον θάνατο της Σοφί; στα εγκλήματα των ανθρώ­πων της λέσχης Μπίλντερμπεργκ και της Άκτα Φίντεϊ; Ήμα­σταν αληθινά πιο άξιοι από τους ανθρώπους, που τον είχαν σταυρώσει; Πόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους για να σώ­σουν αυτό το μυστικό και πόσοι για να το αποκαλύψουν;
Τα δάχτυλα μου έτρεμαν. Με την άκρη του δείκτη, υπο­γράμμισα το κείμενο που μόλις είχα αποκωδικοποιήσει.

Οχτώ ελληνικές λέξεις. Ο Ιησούς μιλούσε αραμαϊκά, αλ­λά το μήνυμα του μας το είχε κληροδοτήσει στα ελληνικά. Στη λόγια γλώσσα. Στη γλώσσα των μορφωμένων. Είχα να ασχοληθώ με τα ελληνικά περισσότερα από δέκα χρόνια, και ξαναδιάβασα τη φράση πολλές φορές. Όμως δε χρειάστηκε πολλή ώρα για να καταλάβω εντέλει το μήνυμα.
Ένα μήνυμα απλό. Όχι θρησκευτικό. Όχι μια ακατανόητη αποκάλυψη. Όχι δόγμα. Όχι κάποιος νόμος. Όχι μια εντολή. Μόνο η απλή διαπίστωση:
εν τω κόσμω εσμέν μόνοι πανταχού της γης.
Επανέλαβα τη φράση χαμογελώντας. Εν τω κόσμω εσμέν μόνοι πανταχού της γης. Μετέγραψα στο μυαλό μου τη φρά­ση με λέξεις του σήμερα: Είμαστε μόνοι στο σύμπαν. Τριάντα τρία ελληνικά γράμματα για να μας αποκαλύψουν ένα μυστι­κό τόσο απλό κι όμως τόσο σημαντικό.»

Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ . «Αυτή, λοιπόν, ήταν η απόλυτη γνώση του Χριστού, κρυμμένη επί δύο χιλιάδες χρόνια στην επιφάνεια μιας Πέτρας. Η γνώ­ση που τον έκανε μοναδικό. Εκείνος γνώριζε. Εδώ κρυβόταν η απάντηση της παγκόσμιας αναζήτησης; Εδώ κρυβόταν το μυστήριο της μελαγχολίας; Το μοναδικό πράγμα που δεν μπορούμε να γνωρίσουμε, όσο κι αν κυριαρχούμε στις τέχνες και τις επιστήμες. Πώς μπορούμε να γνωρίζουμε μέσα στο απέραντο σύμπαν, αν μας περιμένουν άλλα όντα; Πώς να απαντήσουμε σ' αυτό το αιώνιο ερωτηματικό; Τώρα το κα­ταλαβαίνω. Η απόλυτη γνώση είναι ότι είμαστε μόνοι. Γιατί ποτέ δε θα μπορέσουμε να επισκεφτούμε το απέραντο σύ­μπαν. Είναι η μοναδική απορία στην οποία δε θα μπορέσουμε να απαντήσουμε ουδέποτε.
Δεν ξέρω, αν το μήνυμα είναι αυθεντικό. Πώς θα μπορού­σα να το ξέρω; Κι αν είναι, τίποτε δεν αποδεικνύει ότι ο Ιησούς είχε δίκιο. Εκείνος ήταν ο εκλεκτός, ο μόνος πεφωτισμένος που δέχτηκε την παντογνωσία.
Σήμερα, όμως, κατάλαβα ότι αυτό δεν είχε καμιά σημασία. Αληθινή ή όχι, αυτή η φράση μου άλλαξε τη ζωή.
Ή, καλύτερα, της έδωσε νόημα.
Γιατί, για πρώτη φορά στη ζωή μου, σκέφτηκα ότι αυτή μπορούσε να είναι η απόλυτη αλήθεια. Αντιμετώπισα την πι­θανότητα να είμαστε πραγματικά μόνοι. Μόνοι μέσα στο σύ­μπαν.
Συνειδητοποίησα ότι αυτό έθετε τα πάντα υπό αμφισβήτη­ση. Ότι άλλαζε όλες μας τις προοπτικές.
Το ερώτημα παραμένει πάντα. Από αιώνες, ο άνθρωπος αναζητούσε την ύπαρξη μιας άλλης παρουσίας μέσα στο σύ­μπαν. Θεούς, εξωγήινους, πνεύματα... Απλώς μια παρουσία. Για να μην είναι μόνος. Και συνεχίζει να ψάχνει. Για πολλούς μάλιστα, αποτελεί μια ελπίδα αυτή η έρευνα. Μήπως, όμως, αυτή η ελπίδα μάς απομακρύνει από εκείνο που θα έπρεπε να αναζητήσουμε πραγματικά; Μήπως αυτή η φυγή προς το άλ­λο, προς το άγνωστο, μας απαλλάσσει από τις ευθύνες μας;..»

Σαν να έχει δίκιο ο συγγραφέας μας. Και είναι ν’ απορεί κανείς πώς ξοδεύονται τόσα δισεκατομμύρια για το διάστημα και οι πλούσιοι της γης δεν τα διαθέτουν για τους πεινασμένους, τους άρρωστους και τους ανήμπορους της γης!.. (2)
Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ

-->