Μάταια αναζήτησε να ακούσει μια φωνή: "Μην το κάνεις! Η ζωή είναι ωραία"!

Σήκωσε το κεφάλι στον ουρανό. Ο ήλιος του έκαψε τα μάτια, όμως τα δάκρυα δεν τα προξένησε η αντηλιά.
Θες τα 60 κοντά χρόνια που του βάραιναν τους ώμους, θες η 5χρονη ανεργία. Θες η αδυναμία της ανημπόριας απέναντι στην καθημερινότητα.
Θες η ντροπή να αντικρίζει τη γυναίκα του να σέρνεται στους δρόμους για να επιβιώσουν.
Θες η πίκρα για τα βλαστάρια του που
βασανίζονταν όλη μέρα για 4-5 κατοστάρικα.
Όλα αυτά μαζί!
Μα πιο πολύ " Το δίκιο του αγώνα που πολλά του στέρησε". Αυτού του αδικαίωτου αγώνα που έδινε απ' τα μικράτα του, για έναν καλύτερο κόσμο.
Και σήμερα;
Σήμερα τα πρώην συντρόφια σε καρέκλες εξουσίας! Με μισθούς και λογαριασμούς χιλιάδων ίσως και εκατομμυρίων Ευρώ!
Και τα ψέμματα τους!
Ω Θεέ μου! με πόση ευκολία τα ξεστομίζουν τα σούργελα της "πρώτης φοράς αριστεράς"!
Χάιδεψε στην τσέπη το "σιδερικό".
Ποτέ δεν πίστευε στην εύκολη φυγή. Λιποταξία τη θεωρούσε.
Τώρα όμως είχε φτάσει στα όρια του!
Όλα μπορούσε να τα αντέξει! Όχι όμως αυτή την απουσία ελπίδας!
" Μη βουλιάζετε στη μιζέρια", διάβασε κάπου.
Εύκολο να το λες μεγάλε!
Τράβηξε το όπλο και το ακούμπησε στο τραπέζι.
Μάταια αναζήτησε να ακούσει μια φωνή: "Μην το κάνεις! Η ζωή είναι ωραία"!
Γύρισε τη ματιά του στο Εσταυρωμένο, σαν για να πάρει απάντηση.
Όμως κι ο Θεός ακόμα έκλαψε μπροστά στην αδικία!
Ποιός ήταν αυτός που θα γινόταν πιο δυνατός απ΄τον Θεό!
"Παραιτήθηκε ο βουλευτής Γαβριήλ Σακελλαρίδης" άκουσε από την τηλεόραση.
"Στ΄αρχίδια μου", μουρμούρισε, και ήταν τα τελευταία του λόγια πριν το κλικ της σκανδάλης του τινάξει τα μυαλά στον αέρα!
Νεκτάριος

-->