Εν Αθήναις....προσφυγικές γειτονιές
Μια μεγάλη φουρνιά εγκαταστάθηκε στην Ν.Ιωνία.
Δημιούργησαν γειτονιές...τις έδωσαν ονόματα....
Νεάπολη...Σαφράμπολη...Περισσός...Καλογρέζα...Αλσούπολη.
Στήθηκαν εργοστάσια για αυτούς τους ανθρώπους ...
οι περισσότεροι γνώριζαν την τέχνη
του υφαντουργού.
Άρχισε η παραγωγή ταπήτων και υφασμάτων...
Δουλεύανε σε βάρδιες...οι γονείς εργάτες έβαζαν στην δουλειά και τα παιδιά
τους όταν μεγάλωναν.
Σε αυτές τις γειτονιές χαρακτηριστικό ήταν οι σειρήνες των εργοστασίων
όταν άλλαζαν οι βάρδιες.
Το Κράτος έχτισε οικήματα για τους πρόσφυγες...Ποδαράδες την είπαν
στην αρχή την περιοχή.
Έφταναν μετά από μια ώρα εκεί με τα πόδια ξεκινώντας από το Τέρμα Πατησίων
που ήταν Κόμβος...από εκεί και μετά τελείωνε ο πολιτισμός έλεγε
ο παππούς που δεν πήγε στους Ποδαράδες με τους άλλους
συντοπίτες του.
Γινότανε καταμερισμός και χαμός και φυσικά επιλογές δεν υπήρχαν.
Ταλαιπωρήθηκε περισσότερο βέβαια ...έφιαξε μόνος του την παράγκα
και γελούσε όταν τον ρωτούσαμε τι έκανε όταν έβρεχε...
"Βγαίναμε έξω για να μην βραχούμε...όπως έλεγε ο Καραγκιόζης..."
Και στα Πατήσια φυσικά έγινε εργοστάσιο εριουργίας....όπως το έλεγαν.
Η σειρήνα απαραίτητη και δεν χρειαζότανε το πρωϊ να βάλεις
ξυπνητήρι.
Με τα χρόνια τα μικρά σπιτάκια των προσφύγων γκρεμίστηκαν...
η αντιπαροχή είχε αρχίσει.
Την δεκαετία του ΄80 τα εργοστάσια υφαντουργίας εντάχθηκαν
στις προβληματικές επιχειρήσεις και φυσικά έκλεισαν.
Ο κατήφορος της οικονομίας είχε αρχίσει....η αριστερά βγήκε
στους δρόμους και τους έκλεινε....ήθελε την Εξουσία.
Και περάσανε τα χρόνια και ο Λαός της την έδωσε απλόχερα.
Η συνέχεια επί της οθόνης....
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου