Ένα χωριό της Εποχής του Χαλκού βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα σε μία λίμνη που χάθηκε στον χρόνο. Οι αρχαιολόγοι σήμερα, φέρνουν στο φως την ιστορία της περιοχής.
Μια ομάδα ειδικών καταδύθηκε κάτω από τη λίμνη Mezzanoστην Ιταλία — μια μικρή, ηφαιστειογενή λίμνη στη βόρεια Λάτσιο – όπου όχι μόνο χαρτογράφησαν 600 υποθαλάσσιους πασσάλους που κάποτε στήριζαν έναν οικισμό πάνω σε πασσάλους, αλλά ανέσυραν επίσης πάνω από
25 αντικείμενα από έναν χώρο που χρονολογείται μεταξύ του τέλους της Πρώιμης και της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, δηλαδή περίπου την περίοδο απ’ το 1700 έως το 1150 π.Χ.Την εξερεύνηση συντόνισε η Υπηρεσία Ενάλιας Αρχαιολογίας της Εφορείας , σε συνεργασία με μια διεπιστημονική ομάδα που αποτελείτο από αρχαιολόγους, ενάλιους συντηρητές και εξειδικευμένους τεχνικούς με την αναγκαία υποστήριξη της μονάδας Υποβρύχιων Carabinieri της Ρώμης.
Μία από τις πόρπες της Εποχής του Χαλκού που ανακαλύφθηκαν στη λίμνη. Φωτογραφία: Soprintendenza Archeologia Belle Arti Paesaggio Etruria Meridionale
Το έργο έχει ως τελική αποστολή την καταγραφή, διατήρηση και προστασία ενός απ’ τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της κεντρικής Ιταλίας.
Η εφαρμοζόμενη μεθοδολογία συνδύασε την πιο σύγχρονη τεχνολογία με σχολαστική χειρωνακτική ανασκαφή σε ένα δύσκολο και εχθρικό περιβάλλον, που χαρακτηρίζεται από χαμηλή ορατότητα και χαμηλές θερμοκρασίες. Η απομάκρυνση των ιζημάτων απαιτούσε τη συνεχή χρήση αναρροφητικών σωλήνων, προκειμένου να αφαιρεθεί ο άργιλος που κάλυπτε τον χώρο.
Το χαλινάρι με το ηλιακό σύμβολο. Φωτογραφία: Soprintendenza Archeologia Belle Arti Paesaggio Etruria Meridionale
Το πιο άμεσο αποτέλεσμα αυτής της ερευνητικής εκστρατείας ήταν η χαρτογράφηση περισσότερων από 600 ξύλινων πασσάλων που αναδύονται από τον αργιλώδη πυθμένα — ένα αρχείο που καλύπτει περίπου το ένα τρίτο της γνωστής συνολικής έκτασης του οικισμού. Η μελέτη αυτού του “δάσους” πασσάλων, που οριοθετεί τη δομή του αρχαίου χωριού, θεωρείται θεμελιώδης όχι μόνο για την κατανόηση της αρχιτεκτονικής διάταξης της κατοικημένης περιοχής, αλλά και για την ανασύσταση της καθημερινής ζωής μιας κοινότητας της Εποχής του Χαλκού.
Η ανάλυση της κατανομής και του βάθους των πασσάλων, που κυμαίνεται μεταξύ 10 και 2,5 μέτρων, προσφέρει αδιάσειστες αποδείξεις για τις διακυμάνσεις της στάθμης των νερών της λίμνης στη διάρκεια των σχεδόν εξακοσίων χρόνων κατοίκησης του χώρου.
Μετά από μια μορφοβαθυμετρική αποτύπωση ολόκληρης της λεκάνης της λίμνης, πραγματοποιήθηκε σειρά στοχευμένων στρωματογραφικών τομών, οι οποίες για πρώτη φορά έριξαν φως στις διαδικασίες δημιουργίας του αρχαιολογικού στρώματος. Αυτή η κατανόηση είναι καθοριστική, καθώς προσφέρει το σωστό πλαίσιο και ερμηνεία για τα ευρήματα σε μια θέση της οποίας η έκταση και η φύση παραμένουν ακόμη εν μέρει αδιευκρίνιστες.
Δείτε περισσότερα στο enikos
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου