Πόσο προχωρημένη ήταν η αρχαία ελληνική τεχνολογία;

Όσο διαβάζει κανείς την αρχαία Ελληνική Μυθολογία, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει την υψίστη διανοητική αντίληψη των αρχαίων μας προγόνων. Εάν μάλιστα είχαν κατασκευάσει και τον Τάλο, τον χάλκινο γίγαντα, που ορισμένοι πιστεύουν ότι ήταν ένα μεγαλοφυές ρομπότ, τότε, αληθώς, τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά απ’ ό,τι νομίζουμε!..

ΠΟΛΛΕΣ φορές αισθανθήκαμε την σφοδρή επιθυμία να ξεναγηθούμε, μαζί με τους πολυπληθείς και καλοπροαίρετους φίλους αυτής της στήλης, στα φωτεινά μονοπάτια της Ελληνικής Μυθολογίας. Στους χώρους εκείνους που η ανθρώπινη διανόηση ξεπερνούσε σε φαντασία και τον πλέον ευφάνταστο νου.

Είναι, όμως, τα πράγματα έτσι ή μήπως η δική μας φαντασία καλπάζει πολύ περισσότερο από ορισμένους άλλους και δεν επιτρέπουμε στους εαυτούς μας να παραδεχθούμε το ανώτερο διανοητικό και τεχνολογικό επίπεδο των προγόνων μας;

Διαβάζοντας την Ελληνική Μυθολογία της Εκδοτικής Αθηνών βρήκαμε -αυτό πού λέμε- «πράματα και θάματα»!.. Στοιχεία συγκλονιστικά και ανείπωτα:.. Πράγματα τα οποία δεν μπορεί να συλλάβει ο σημερινός καθημερινός και πολύ-ταλανισμένος ανθρώπινος νους. Αν νομίζετε ότι έχου άδικο, δεν έχετε παρά να διαβάσετε και σεις τα κείμενα που ακολουθούν. Ίσως συμφωνήσετε μαζί μου:

Ο Τάλως, σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, ήταν ένας γίγας από χαλκό, «έμψυχος», φύλακας της Κρήτης. 'Ελεγαν πως τον είχε κατα­σκευάσει ο 'Ηφαιστος για χάρη του Μίνωα ή του Δία, ο οποίος Toy πρόσφερε στην Ευρώπη για γα­μήλιο δώρο. 'Αλλοι έλεγαν πως ήταν στερνός απόγονος του χάλκινου γένους και άλλοι πως πα­τέρας του ήταν ο Κρης και πως ο ίδιος έγινε πα­τέρας του Φαιστού και παππούς του Ραδάμανθυ. Τέλος για άλλους ο Τάλος ήταν αδελφός του Ρα­δάμανθυ, τρίτος αδελφός του Μίνωα ή αξιωμα­τούχος στην υπηρεσία του.

Όπως ο Ραδάμανθυς ήταν κριτής στις διαφο­ρές των ανθρώπων μέσα στην Κνωσό, έτσι, έλε­γαν, ο Τάλως ήταν κριτής για όλη την άλλη Κρήτη. Με τις χάλκινες πλάκες του νόμου στους ώμους του, έφερνε γύρο τρεις φορές το χρόνο ολόκληρη τη Μεγαλόνησο, από χωριό σε χωριό, και έδει­χνε στους υπηκόους του Μίνωα το σωστό και το δίκαιο.

Σύμφωνα με άλλη παράδοση ο Τάλως δεν ήταν μόνο «φρουρός του νόμου» αλλά και πραγ­ματικός, «ένοπλος» φρουρός της Κρήτης και την έφερνε γύρο ολόκληρη όχι τρεις φορές το χρόνο, αλλά τρεις φορές την ημέρα. Και βιγλίζοντας το πέλαγος πάνω από τους γκρεμνούς, έρι­χνε μεγάλους βράχους καταπάνω στα καράβια που εχθρικά θα ξεθάρρευαν να ζυγώσουν τους κρητικούς γιαλούς. Κι αν κάποιος ξένος έφτανε στην αποκοτιά να πατήσει τη γη του Μίνωα, ο Τά­λος πηδούσε στη φωτιά και με αναμμένο το κορμί του το χάλκινο έσφιγγε πάνω στο στήθος του τον εχθρό και τον έκαιγε. Και γελούσε βροντερά, κάθε φορά που εξόντωνε με τέτοιο τρόπο κά­ποιον εχθρό της Κρήτης.

Κάποτε όμως έφτασε και για τον Τάλο η στερ­νή του ώρα. 'Οταν οι Αργοναύτες περνούσαν από την Κρήτη, ο Τάλως έριχνε βράχους πάνω στην «Αργώ» και δεν την άφηνε να πλησιάσει. Τότε η Μήδεια μάγεψε με τα μάγια της τον γίγαντα από μακριά και τον έκανε ανήμπορο να κινηθεί ή του υποσχέθηκε να τον κάνει αθάνατο. 'Ετσι κατάφε­ρε να τον πλησιάσει.

Ο χάλκινος γίγας ήταν άτρω­τος από παντού, είχε όμως μια μοναδική φλέβα, που ξεκινούσε από το λαιμό και κατέληγε στη φτέρνα- εκεί έκλεινε με ένα καρφί ή με μια λεπτή μεμβράνη. Η Μήδεια τράβηξε το καρφί ή τρύπησε τη μεμβράνη και τότε ο Ιχώρ, το θεϊκό υγρό που είχε μέσα του αντί για αίμα ο ήρωας, χύθηκε όλο σαν λιωμένο μολύβι και ο Τάλος σωριάστηκε νε­κρός σαν πελώριος πεύκος.
'Αλλοι έλεγαν πως η Μήδεια ξέκανε τον Τάλο βάζοντας του μανία, και άλλοι πως τον χτύπησε με το τόξο του ο Ποίας, ο πατέρας του Φιλοκτή­τη!..
Αλλά, επειδή το θέμα, μάς κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον, θα συνεχίσουμε στο επόμενο άρθρο μας!..
Με σεβασμό και τιμή
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ

-->